“Türkiye çok kötü durumda.”
“Dünya çok kötü durumda.”
“Lanet olsun nasıl bir zamana geldik!”
“Yanlış çağa denk geldik.”
“Altı üstü iki çiçek koklayıp üç kedi sevip gidecektik.”
Vesaire vesaire vesaire…
Bu cümleleri çok sık duyuyoruz ve belki de kendimiz söylüyoruz değil mi?
Peki işin aslı öyle mi? Değil elbette.
Ne dersek diyelim, ne kadar yakınırsak yakınalım bildiğimiz dünya ve ülke tarihine baktığımızda göreceğimiz şudur ki biz aslında en konforlu zamanlarda yaşıyoruz.
Ürün bolluğu hiç olmadığı kadar fazla. Önceleri sadece ultra varlıklı insanların yaşayabildiği deneyimleri kiralama sistemleriyle deneyimleyebiliyoruz.
Şoförlü araç kiralayabiliyoruz mesela. Kapımıza kadar siparişlerimiz gelebiliyor mesela. Kendimizi geliştirmek istersek internet gibi bir sonsuz kaynak elimizin altında mesela. Dijital girişimcilik fırsatı inanılmaz bir boyutta mesela.
Hak hukuk adalet başka mesele. Hiçbir zaman idealimizdeki gibi olmamış ve olacak gibi de görünmüyor.
Oralara takılırsak sıkışıp kalırız.
Sonuna kadar adalet talep etmeliyiz, adil bir hukuk sistemi isteğimizi durmaksızın dile getirmeliyiz ama bu bizi karamsarlığa sürüklememeli.
Ülke her şeye rağmen çok güzel.
Dünya tüm olan bitene rağmen çok güzel.
Minimumda tutacağımız beklenti ve hayata güzeli görmek maksadıyla bakmamız birleşince alacağımız tat çok başkadır.
Bir çocuk gülüşünde, bir kedi bakışında, bir kuş sesinde, bir yaprak hışırtısında, bir deniz manzarasında hakikatin bilgisi ve lezzeti saklıdır.
Daimi huzur ve içsel mutluluk çok uzağımızda değildir. Dönüp içimize bakıp özümüze dönmemiz çoğu zaman yeterlidir.
Bunun için düşünmek, farkına varmak ve farkında olmak gereklidir.
Kolay değildir ama çok güzeldir.
Tavsiye ederim.
