Daha önce ‘Bildiğimiz Dünyanın Sonu’nun yaklaştığını yazmıştım. Bugün de diyorum ki bildiğimiz okulların sonu geliyor.
Bildiğimiz, gittiğimiz, sıralarında oturduğumuz, bahçelerinde koşturduğumuz okullar bildiğimiz dünyanın okullarıydı.
Bildiğimiz dünya sona erdiğinde bildiğimiz dünyanın tüm kurumları gibi okulları da değişecek gibi görünüyor.
Üstelik bu, fizikî yapıların şekil değiştirmesi değil tamamen ortadan kalkması şeklinde gerçekleşecek.
Bu geçişin en fazla dört yılının olduğunu düşünüyorum ama oraya da kalmayabilir iş. Oyunu kuranlar yüz yüze değil uzaktan eğitim istiyorlar artık. Beraberinde birçok sorunu da getirecektir ama kimin umurunda!
Bununla birlikte okulların sağladığı en önemli şey sosyallik ve arkadaşlıktı. Daha yalnız ve sosyal hayattan kopuk bireyler istiyor demek ki sistem artık.
Şimdi psikologlar, pedagoglar, uzmanlar falan okula gitmenin öneminden bahsedeceklerdir. Doğru da söyleyeceklerdir. Geldiğimiz noktada okul steril de olsa bir hayata hazırlanma yeri evet. Ancak çıkışı itibariyle okul çocukların iyiliği, güzelliği, birey olması, sosyal hayata hazırlanması için icat edilmiş bir kurum değil ki.
Okulun esas amacı tek tip vatandaşlar, uyumlu, itiraz etmeyen işçiler ve memurlar yetiştirmekti. Hem propaganda için okula gerek kalmadı hem de otonom sistemlerin çağında işçiye ve memura gerek kalmadı. Haliyle gerek kalmayanı kapatmak, sonlandırmak, bitirmek, fişini çekmek istiyorlar. Dediklerini de yapacak gibiler.
Ne kadar iyi ne kadar kötü olur bilemem. Çünkü özellikle ülkemiz özelinde çocukluğumdan beri okulların sorunlu yapılar olduklarını düşünürüm.
Dediğim gibi tek iyi tarafını sosyallik olarak görüyorum. Sosyallik olayı başka türlü çözülürse fizikî okulların kaldırılması iyi bile olabilir. Fırsat eşitsizliğinin daha da artması olası ve yüksek ihtimal ama zaten girdiğimiz çağ da biraz eşitsizlik çağı.
Ben hep iyiyi ümit eder, güzeli umarım.
Dilerim yarınlar bugünlerden güzel olur. Hepimiz için, tüm iyi insanlar için…
