Dipnot : Bu tarz bir platformda ilk defa şiirlerimi, yazılarımı paylaşıyorum ve bu ‘ilk’ in vermiş olduğu acemilik fazlasıyla üzerimde… Ayrıca, yazmış olduğum şiirlerimde ve yazılarımda son derece amatör olduğumun farkındayım. Ben, işin bileni değil de hissettiklerini yazıya döken o insanlardan biriyim… Umarım sizler beni okurken kalbinizde az da olsa hissedilebilirim…
Konumuza gelecek olursam, aşk…
Benim yirmi bir yaşına kadar sadece kadın-erkek arasındaki çekim olarak tanımladığım, hissetmek istediğim bir duyguydu ama gelin görün ki bu duyguyu her bir karşılıklı yaşayamadığımda ya da aşkı bekleyip bekleyip bana gelmediğinde, aşkı hayatımın boyunca yaşayamayacakmış gibi hissettim. Sonra bir gece, yine olmadık bir kişiden öylece mesaj beklerken fark ettim ki, ben aşkı bilmiyormuşum… Aşk, sadece kadın-erkek çekiminden oluşan bir duygu değildi ki… Annemi üzdükten sonraki pişmanlığın, içimde büyük bir duygu seline dönüşmesiydi,aynı şekilde annemin tatlı yanaklarını öperkenki hissettiğim o tatlı duyguydu… Babama sarıldığımda, her şeyin iyi olacağına inandığım o duyguydu, huzurdu… Ağladığımda, başımı omzuna yaslayabileceğim herhangi bir yabancıydı belki de kim bilir… Bir çocuğun neşesinin sebebi olabilmek, beyaz bir kelebek etrafında uçtuğunda, hayalinin gerçek olacağına inandığın o masum duyguydu… Düşeni kaldırdığında, verdiğin o umuttu… Yaptığımız işten, yaşadığımız hayattan bıkmadan, hayatın biricikligini hissederek yaşayabilmekti aşk… Cefasını, zorluğunu, çaresizliğini hissederken kahrolduğumuz ;Sefasını, güzelliğini hissettiğimizde şükrettiğimiz o eşsiz duyguydu… Hayatın içinden, hayatın ritmiyle bizimle her daim olan ama bizim görmek için kalbimizi açamadığımız, bir o kadar en bilinen ama bir o kadar da hakkında hiçbir şey bilmediğimiz bir duyguydu aşk… En büyük haksızlığı, kendime, belki de her gün aşkı yaşadığım halde sırf kadın-erkek ilişkisine dayandırdığım için belki de en iyi bildiğim duyguyu bilmediğimi iddia ederek yapmışım ve aşkı hiç yaşamamışım sanmışım.. Oysaki unutmuşum ki aşkın kendisi hayatmış…
Aşk üzerine bir iç dökme…
Ecem AKAOĞLU.
